Home Historia

Historia Wsi

Historia Wsi

 

 

Najstarsza wzmianka o wsi pochodzi z 1189r. z okresu, kiedy Śląsk należał do Piastów. Wymieniona wówczas nazwa : Peilau przetrwała do 1945r. Po II wojnie światowej, kiedy Śląsk przyłączono do polski , w 1945 r. wieś otrzymała nazwę : Pilawa Dolna. Dzisiaj wieś liczy 1600 mieszkańców.

W Piławie Dolnej znajduje się ruina renesansowego pałacu zbudowanego w drugiej połowie XVI wieku (ul. Krutka 2 – własność prywatna i skarbu państwa). Obecna budowla barokowa, pochodzi z XVIII w. W XIX w. była restaurowana. Pałac jest dwukondygnacyjny, nakryty był dachem mansardowym z oknami powiekowymi. Środkowe skrzydło wyższe było o jedna kondygnację. W piwnicy zachowały się sklepienia kolebkowe. W 1725 r. jego właścicielem był Juliusz Sigismund won Seidlitz, od 1754r. do 1802r. Carl Wilhelm won Tschirschky, w 1848 r. August Rupprecht, a następnie jego potomkowie do końca II Wojny Światowej. W latach 1748 – 1749 w pałacu funkcjonowało seminarium pedagogiczne, w 1765 r. odbył się tu pierwszy synod Braci Morawskich. W 1813 r. w pałacu mieszkał pruski minister, hrabia Karl August won Hardenberg, jeden z uczestników kongresu antynapoleońskiego w Dzierżoniowie. Pałac znajduje się przy ulicy Krótkiej 2. Był zamieszkany do 1981 r. W listopadzie 1981 r. pałac opuściła ostatnia rodzina. Miesiąc później rozpoczęło się jego rozkradzenie, a następnie dewastacja i niszczenie. Obecnie w tym miejscu stoją jego ruiny.

Chlubą mieszkańców Piławy Dolnej jest kościół pw. Św. Katarzyny Aleksandryjskiej z XVI w. przebudowany w XVIII w. Wewnątrz zachował się barokowy ołtarz główny z Okło 1700 roku, manierystyczny ołtarz boczny z lat 1620 – 1630, renesansowy obraz „Chrystus na Sądzie Osatecznym” z 1516 roku, oraz ołtarz boczny „Zwiastowanie „ z 1500 roku. W prezbiterium i kaplicy grobowej znajdują się renesansowe epitafia.